آرى ، ائمه نمونه‌هاى والاى انسانيت هستند . همواره شمار مردان سياستمدار نسبت به ديگر مردمان ، بسيار اندك و ناچيز است . بنابر اين درست نيست كه هر يك از نمونه‌هاى كامل بشرى در قله حكومت باشند تا رفتار و كردار آنان تنها روشنگر راه حكام ديگرى نظير خودباشد . بلكه منطقى ومعقول آن است كه آنها در تمام سطوح اجتماعى ، افرادى نمونه و الگو باشند تا حجت خدا بر مردم با شدّت و كمال تمام گردد ! اگر قرار بود كه تمام آنها در رأس حكومت باشند ، البته مردم مىگفتند كه شيوه وعملكرد آنان تنها مخصوص صاحبان قدرت وحكومت است و به ما ربطى ندارد كه در كار حكام دخالت كنيم ؟ ! علاوه بر اين برخى از مردم همواره مىكوشيده‌اند ازپيروى كردن از پيامبران و امامان سربتابند تنها به‌اين بهانه كه آنان بشر نبوده‌اند و در نتيجه نمىتوان از هدايت آنان بهره‌مند شد و يا اينكه هيچ يك از ما نمىتوانيم در قالب فرشته درآييم ! تمام فشارها و شكنجه‌هايى كه بر پيامبران وامامان روا شد وزندانها وآزارها و دربدريها وترسها وحتى كشتارها واسارتها وبدنام كردن آنان همه دليل بر آن است كه اينان نيز انسانهايى مابوده‌اندكه تنها با گرفتن وحى واراده وتمسك به حبل‌اللَّه از ما تمايز گشته‌اند . خداوند در اين بار به پيغمبر خود مىفرمايد : ( قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيغَّ أَنَّمَا إِلهُكُمْ إِلهٌ وَاحِدٌ ) « 1 » . « بگو همانا من بشرى همانند شما هستم كه بر من وحى مىشود همانا معبودتان خدايى است يگانه . » ونيز مىفرمايد : پيامبران به مردم گفتند : ( إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا

--> ( 1 ) - سورهء كهف ، آيهء 110 .